EINDSTATION

HET EINDSTATION (Bruce Springsteen- Downbound Train) Ik had een baan, een lieve vriendin Mijn leven had richting, mijn leven had zin Maar ik vloog eruit, ze wilden me kwijt Moeilijke ruzies thuis, een lastige tijd En nu werk ik op een begraafplaats En ik denk aan hoe alles begon Het voelt hoe dan ook als een einde Als een eindstation Ze zei gewoon Jacques, ik vind je een zak (Ze zei gewoon Herb, je bent niet meer scherp Denk jij maar niet dat ik me onderwerp) Het was ooit wel mooi maar nu is het kak Ze pakte haar tas in en ze verdween Ze vertelde me niet eens waarheen 's Nachts als ik slaap, hoor ik die spoorweg Aan de rand van de horizon En vraag ik me af: ben je er al, op je eindstation? En toen, in een droom, op de radio Was daar je stem en je miste me zo Je hield nog steeds alleen maar van mij En je wachtte in de bungalow Ik rende naar buiten, op goed geluk Ik rende m'n longen hartstikke stuk En op die open plek in het bos In het maanlicht, zag ik ons huis Ik vloog door de tuin, ik vloog door de voordeur Ik rende de trap op, mijn hoofd deed zo'n pijn De kamer was leeg Net als het bed In de verte zoemde je trein En ik zakte ineen En ik brak En nu werk ik dus 's nachts aan de snelweg Zie ik nooit meer een glimp van de zon En dan voelt het weer als een einde Als een eindstation Em | G | D | D | (2x) C | D | D | Em | C | D | Em G D

Bruce Springsteen

DOWNBOUND TRAIN I had a job, I had a girl* I had something going mister in this world I got laid off down at the lumber yard Our love went bad, times got hard Now I work down at the carwash Where all it ever does is rain Don't you feel like you're a rider on a downbound train She just said "Joe I gotta go We had it once we ain't got it any more" She packed her bags left me behind She bought a ticket on the Central Line Nights as I sleep, I hear that whistle whining I feel her kiss in the misty rain And I feel like I'm a rider on a downbound train Last night I heard your voice You were crying, crying, you were so alone You said your love had never died You were waiting for me at home Put on my jacket, I ran through the woods I ran till I thought my chest would explode There in the clearing, beyond the highway In the moonlight, our wedding house shone I rushed through the yard, I burst through the front door My head pounding hard, up the stairs I climbed The room was dark, our bed was empty Then I heard that long whistle whine And I dropped to my knees, hung my head and cried Now I swing a sledge hammer on a railroad gang Knocking down them cross ties, working in the rain Now don't it feel like you're a rider on a downbound train